Op negentienjarige leeftijd zocht ik naar richting in mijn leven. In de hoop antwoorden te vinden bij mensen aan het einde van het leven, begon ik als zorgvrijwilliger bij Hospice Rozenheuvel. De zorgtaak lag me minder, maar het werk van de aanwezige muziektherapeut raakte me diep. En al kreeg ik geen kant-en-klaar antwoord op mijn levensvragen, ik vond daar wel wat ik graag wilde worden: muziektherapeut in een hospice. 

Inmiddels zijn we jaren verder en ben ik sinds 2021 als muziektherapeut verbonden aan datzelfde Hospice Rozenheuvel in Rozendaal (bij Arnhem). Hier krijg ik de kans om dit mooie vak uit te voeren en bij te dragen aan warme zorg in de laatste levensfase. De stichting Vrienden van Hospice Rozenheuvel maakt dit werk financieel mogelijk.

Deze website en dit werk is naast expressie van iets wat  belangrijk voor me is, ook een manier de mensen te eren  die mij voor zijn gegaan. Met diepe eerbied en liefde voor wat ik van elk van hen heb mogen leren, zien en voelen. Het voortzetten van dit mooie, maar ook moeilijke werk is in die zin een uitdrukking van mijn toewijding aan hen, en aan hen die nog gaan komen.

En een speciale dank gaat daarin uit naar Jan, Jan die als geen ander op zijn eigen manier naar de overgang is gelopen en me daarbij bij de hand heeft genomen. Dat de doorleefde pijn van het verliezen van iets wat je dierbaar is ook kan zorgen voor meer leven en liefde, dat wist ik nog niet. Maar nu wel.